Σε μια χώρα όπου βρίσκεται στο πιο δύσκολο σημείο της ιστορίας της,  τα οργανωμένα συμφέροντα επιμένουν .  Ο Νίκος Δήμου στο περιοδικό LIFO, περιγράφει την κατάσταση αυτή ως rigor mortis  ( δηλαδή νεκρική ακαμψία).


Είναι αυτά τα οργανωμένα συμφέροντα ,που κρατάνε και το δικό μας επάγγελμα κλειστό. Χωρίς να υπολογίζουν το κόστος για την πατρίδα. Μια πατρίδα, που προσπαθεί με απεγνωσμένο τρόπο να βρει τον βηματισμό της. Να ξυπνήσει από τον λήθαργο και την απαξίωση που την έχουν ρίξει οι διάφορες συντεχνίες .
Συντεχνίες, που προσπαθούν με κάθε μέσο να διατηρήσουν τα “κεκτημένα” τους .Tην δική τους οριοθέτηση. Γιατί συμπεριφέρονται, σαν να βρίσκονται στην άγρια Δύση. Όπου ο καθένας τραβούσε τις δικές του διαχωριστικές γραμμές, που πολεμούσε όποιον εισέβαλε στον δικό του χώρο αντιμετωπίζοντας τον ως εισβολέα.
Εκείνη την εποχή –θα μπορούσε να πει κάποιος-ότι έτσι ήταν τα πράγματα.
Τώρα ...;  Νεκρική ακαμψία ...;


Όχι δεν θα υιοθετήσω τον συγκεκριμένο όρο. 
Εμείς πιστεύουμε ,ότι υπάρχει χρόνος. 
Υπάρχει χρόνος, ακόμη για να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Υπάρχει χρόνος, για το πλήρες άνοιγμα των επαγγελμάτων χωρίς κανένα εμπόδιο.
Υπάρχει χρόνος, για μια συνολική αναβάθμιση του επαγγέλματος για όλους τους πτυχιούχους φαρμακοποιούς.
Χρόνος και θέληση.
Από την πλευρά μας υπάρχει πολλή.
Θέληση.

Το τέλος των ιδεολογιών

Συζητώντας με καλούς φίλους στο διαδίκτυο, για τις επόμενες εκλογές έφθασα στο παρακάτω συμπέρασμα. Τελικά ,κατέρρευσαν οι ιδεολογίες και στην Ελλάδα.

Αυτό δηλαδή, που παρατηρήθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη τα προηγούμενα χρόνια ήρθε και σε εμάς.

Αν προσέξετε στις συζητήσεις που γίνονται, σχετικά με την πολιτική κατάσταση, κυριαρχούν τα επίθετα των πολιτικών αρχηγών ( κυρίως). Για παράδειγμα λέμε Τσίπρας, Καμμένος, Σαμαράς, Βενιζέλος, Μάνος, Τζήμερος κλπ.

Στο μοναδικό κόμμα που αναφερόμαστε με το δικό του όνομα είναι η Χρυσή Αυγή. Πιθανώς, γιατί δεν το θεωρούμε άξιο για να εμπλακεί συνειδητά στην διακυβέρνηση της χώρας. Ίσως επειδή πάλι, το θεωρούμε σαν κάτι παροδικό....

Έτσι λοιπόν, η κρίση μας βασιζόταν στο ιδεολογικό υπόβαθρο που είχε κάθε κόμμα .Τώρα, η επιλογή γίνεται βάση προσωπικών κριτηρίων.

Για αυτό και χρησιμοποιούμε τα επίθετα .

Μάλιστα .για κανένα δεν χρησιμοποιούμε το μικρό τους όνομα, ίσως μόνο για τον Τσίπρα ( να φταίει το γεγονός, ότι θα θέλαμε πάντα ένα τέτοιο αγωνιστή για πρόεδρο 15μελούς προεδρείου στο Λύκειο μας...; Κάθε μήνα πενθήμερη εκδρομή, θα πηγαίναμε...).

Μάλλον, έφθασε το τέλος των ιδεολογιών.

Μάλλον, αρχίζει και η εποχή του πολιτικού-διαχειριστή.

Από τη παρούσα κατάσταση, θα προτιμούσα τον διαχειριστή. 

Θολούρα

Μια γενική θολούρα, σε όλο της το μεγαλείο. Μια συνολική σύγχυση και μπέρδεμα στις σκέψεις.
Αναφέρομαι φυσικά στο πολιτικό ( ;) σκηνικό ( γιατί μόνο για πολιτικό δεν κάνει) ,που υπάρχει στην χώρα.

Ο δικομματισμός έχασε, το καταλάβαμε και καλά έκανε .

Ο κερδισμένος ( ΣΥΡΙΖΑ), που ήρθε δεύτερος να μην θέλει να κυβερνήσει.
Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, να μην θέλουν τον Σαμαρά.

Το ΚΚΕ, ακλόνητο στις θέσεις του ( γνωρίζουν ότι ο Στάλιν πέθανε το 1955 ;).

Η Χρυσή Αυγή παράγει θέαμα με τα “εγέρθητού”.

Οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις  ( Δράση) στην γωνία, γιατί επικράτησε ο λαϊκισμός  όχι μόνο μεταξύ κομμάτων ,αλλά και μεταξύ ψηφοφόρων....

Εύχομαι να ξεδιαλύνει για λίγο το τοπίο.

Υ.Γ. Τεχνηέντως δεν έγραφα όλες αυτές τις μέρες. Πάντα θέλω να έχω, μια όσο το δυνατό πιο ψύχραιμη σκέψη.

Ε, δεν την είχα....

Γιατί ψηφίζω Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία

Αφορμή για το κείμενο, δεν είναι μια προπαγανδιστική διακήρυξη των φιλελεύθερων θέσεων της Δράση -Φιλελεύθερη Συμμαχία Αλλά η ανάδειξη της απουσίας θέσεων ( μέχρι και εχθρικής στάσης) από διάφορα κόμματα, απέναντι στο θέμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Αρχίζουμε με την ΝΔ.

Είπε λοιπόν ο κ .Σαμαράς, στην ομιλία του  στο Ζάππειο 3, σχετικά " Οι συντεχνίες που αναστατώνουν τις πόλεις κάθε μέρα, συντρίβουν τους επαγγελματίες που προσπαθούν να ζήσουν στην αγορά.".

Έτσι γενικόλογα, πρώτον χωρίς να κατονομάσει ποιες είναι αυτές οι συντεχνίες, δεύτερον. γιατί δεν τις πολέμησε όσο καιρό στήριζε την προηγούμενη κυβέρνηση συνεργασίας ( το αντίθετο μάλιστα, υπέθαλπε τις προνομιακές αυτές ομάδες δίνοντας ολοκληρωτική κάλυψη στον Υπουργό μεταφορών κ.Βορίδη).

Στο ΠΑΣΟΚ.

Στην ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ, βρίσκει κανείς το εξής τραγελαφικό από δηλώσεις του κ. Βενιζέλου στις 20/04/2012  “Θ' αξιοποιήσουμε όλη τη διεθνή τεχνική βοήθεια ώστε να σαρωθεί το σύνολο της αγοράς, όλοι οι κλάδοι, να εντοπισθούν και να ξεριζωθούν όλες οι στρεβλώσεις. Δεν θα μείνει καμία στρέβλωση. Κλειστά επαγγέλματα, διοικητικό κόστος, καρτέλ, τραστ, ενδοομιλικές συναλλαγές. Άρα, σε καθημερινή βάση συντονίζεται απόλυτα η δράση του ΣΔΟΕ, της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου, της Οικονομικής Αστυνομίας και της Δημοτικής Αστυνομίας.”

Μένει να μας απαντήσει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, τι τον ( τους ) εμπόδισε να προβούν στα παραπάνω μέτρα, τα προηγούμενα δυόμιση χρόνια κυβέρνησης. Μήπως ο τιτάνας, της πολιτικής Α. Λοβέρδος ?

Εμείς, θα περιμένουμε να πάρουμε απάντηση.

Θα μας έρθει... ?

Για τα άλλα κόμματα της Αριστεράς, δεν πρόκειται να πούμε τίποτα. Είναι δηλωμένοι πολέμιοι του ανοίγματος κάθε κλειστού επαγγέλματος ( τουλάχιστον έχουν ειλικρίνεια). Βλέπετε υπάρχει μια ασυμβατότητα, με την καινοτομία και ανάπτυξη βασισμένη σε ιδιωτικά κριτήρια ( τώρα αν η ζωή που διάγουν, βασίζεται πάνω στις πολυτέλειες της ιδιωτική οικονομίας αυτό είναι ένα άλλο θέμα.).

Η Δημοκρατική Συμμαχία -για να πούμε την αλήθεια – υποστηρίζει στις προγραμματικές της θέσεις το άνοιγμα. Στην κρίσιμη στιγμή όμως ,κατά την διάρκεια της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου τήρησε ουδέτερη στάση.

Υπάρχει επίσης και η Δημιουργία Ξανά που αναφέρει ξεκάθαρα στις θέσεις της “Απελευθερώνονται όλα τα επαγγέλματα. Όποιος έχει τα προσόντα που ορίζει ο νόμος θα μπορεί να τα ασκεί.”

Aπλά,  είναι ένας καινούριος σχηματισμός και δεν μπορεί να κριθεί με αυστηρότητα. Τα δείγματα του όμως, είναι ενθαρρυντικά.

Τέλος υπάρχει και ο συνδυασμός  Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία. Με συγκεκριμένες ιδέες και αντιλήψεις, για το ζήτημα των κλειστών επαγγελμάτων. Ιδέες που αναπτύχθηκαν όχι πρόσφατα, αλλά από την αρχή. Ιδίως, από τον ιδρυτή της Δράσης Στέφανο Μάνο. Με παρρησία, χωρίς φόβο και συστολή απέναντι στα συντεχνιακά κυκλώματα, που θέλησαν να λασπολογήσουν τον ίδιο αλλά και τους υποστηρικτές αυτών των θέσεων.

Θέσεις, που αρμόζουν σε μια σύγχρονη και ανεπτυγμένη κοινωνία.

Μια κοινωνία που θα βασίζεται στην ισονομία, προς όλους του πολίτες ( και όχι σε κάποια μόνο μερίδα αυτών).

Μια κοινωνία που εξελίσσεται, προσαρμόζεται και πρωτοπορεί σε διαφορετικές συνθήκες.

Μια κοινωνία που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους, ως πολίτες και όχι ως πελάτες.

Για αυτούς τους λόγους, θα ψηφίσω Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία.

Για να πιστέψουμε στους εαυτούς μας και στο κοινωνικό σύνολο.
Γιατί είμαστε πολίτες και όχι πελάτες.

Ο φασισμός αντεπιτίθεται ;

Πολύ λόγος γίνεται τελευταία, για την δημοσκοπική ισχύ που παρουσιάζει το κόμμα Χρυσή Αυγή. Ένα κόμμα με σαφή φασιστικά χαρακτηριστικά. Οι υποστηρικτές του βέβαια τα παρουσιάζουν ως Εθνικο-πατριωτικά.

Διάθεση για αλλαγή

Τελικά, υπάρχει διάθεση για αλλαγή ; Είναι ένα ερώτημα ,που κάνω όλο και πιο συχνά σε ανθρώπους, που συζητώ μαζί τους σχετικά με  την κατάσταση της χώρας.

H ανομία

Σε αυτό το φαινόμενο, εστιάζει ο Νίκος Παπαχελάς σε άρθρο στην Καθημερινή της Κυριακής. Εκεί βρίσκεται, ίσως το πιο κρίσιμο σημείο για την επάνοδο της χώρας.